Hz.Muhammed'in Hayatı

(571-632). Mekke'de doğdu. Babası Haşimî soyundan gelen Abdullah, annesi ise Amine Hatun'dur.
Babası, Hz. Muhammed'in (S.A.V.) doğumundan kısa bir süre önce, annesi ise o altı yaşındayken öldü. Küçük Muhammed'i dedesi Abdûlmuttalip yanma aldı. Bir süre sonra dedesinin de ölmesi üzerine Hz. Muhammed'i (S.A.V.) bu kez amcası Ebu Talip sahiplendi ve koruyup büyüttü.
Doğduğu andan itibaren farklı bir çocuk olan Hz. Muhammed (S.A.V.), çocukluk yılları boyunca ve gençliğinde ticaret ker-vanlanyla Yemen'e, Suriye'ye gidip geldi. Kureyşliler içinde doğruluğu we ün kazandı. Kendisine güvenilir kişi anlamında Mekke'deki ticaret çevrelerinde "El Emin" denilmeye başlandı.
Hz. Muhammed (S.A.V.) Mekkeli dul ve rengin bir iş hanımı olan Hz. Hatice'nin (Bak.) kervanlarından birini yönetti, onunla tanıştı ve kısa bir süre sonra da evlendi (595). O sırada Hz. Muhammed (S.A.V.) 24, Hz. Hatice ise 40 yaşındaydı. Hz. Muhammed (S.A.V), Hz. Hatice'nin kendisine armağan ettiği köle Zeyd bin Harise'yi azat etti ve evlat edindi.
H*«î*Muhammed (S.A.V.) yaşı ilerledikçe kalbine dolan gizemli bir duygunun etkiliyle içine kapanmaya ve insanlardan uzak bir hayat yaşamaya başladı. Mekke yakınındaki Hira Dağı'nda bulunan mağaraya gidiyor, orada uzun uzun yaradılış üzerine düşünüyordu. 610 yılında, Ramazan ayının

dan'ın adıyla oku! O inşam bir kan pıhtısından yarattı. Oku! Çünkü Rabbin sonsuz kerem sahibidir. O, insana kalem kullanmayı öğreten ve bilmediğini belletendir." ('Alak Sûresi)
Hz. Muhammed, yaşadığı bu sarsıcı deneyimin ardmdan büyük bir korku içinde titreyerek evine döndü. Hz. Hatice'nin akrabalarından biri Hz. Muhammed'e (S.A.V.) peygamberlik geldiğini açıkladı. Bu olağanüstü olay, Hz. Muhammed'in (S.A.V.) peygambCTİiğinin ve İslâm dininin başlangıcıdır.
İlk vahiyden sonra üç 50i kadar vahiy gelmedi. Bu, ona tanman yeni bir olgunlaşma dönemiydi. 613 yılında yeniden vahiyler gelmeye başladı ve bir daha da kesilmedi.
Hz. Muhammed (S.A.V) önce yakınlarını, sonra da bütün insanları İslâm dinine çağırdı. Bu çağrıya gönülden karşılık vererek ilk Müslüman olan isimler eşi Hz. Hatice, evlatlığı Hz. Zeyd bin Harise, amcası Ebu Talib'in oğlu Hz. Ali, Kureyş kabilesinin üeri gelenlerinden Hz. Ebubekir, Hz. Osman ve daha bir kaç kişiydi.
Mekkeliler, bu ilk Müslüman topluluğa karşı oldukça acımasız davranıyordu. Bu durum, bir süre Müslümanların sayısının artmasına engel oldu. Fakat, bütün bu baskılara ve kendilerine yönelik çirkin davranışlara karşm, ilk Müslümanlardan hiç biri inançlarım savunmaktan geri kalmadı. Bir süre sonra Müslümanlara yapılan zulüm ve baskılar daha da arttı, ezileh Müslüman azınlık çok zor bir durumdaydı. Hz. Muhammed (S.A.V.) bu koşullar nedeniyle Müslümanlardan bir bölümünün Habeşistan'a göç etmesine izin verdi. Hz. Muhammed'in (S.A.V.) amcası Ebu Tâlib, Müslüman olmadığı halde yeğenini Mekkelileı'in kötülüklerinden koruyordu.
Hz. Muhammed'in diğer amcası yiğitler yiğidi Hz. Hamza ve daha sonra da bir başka güzel insan Hz. Örneğin İslâm dinini benimsemesi Müslümanlara büyük bir güç kazandırdı. İlk olarak toplu hâlde Kabe'ye gittiler ve birlikte namaz kıldılar.
Mekkeliler, Müslümanlar'ın sayısı arttıkça ilaha da sert önlemler alıyordu* II/. Muhammed'i (S.A.V.) ailesinin yardımından yoksun bırakmaya çalıştılar. IJşi Hz. Hatice'nin ve arkasından amcası Ebu Tâlib'in ölmesi Hz. Muhammed'i (S.A.V.) çok üzmüştü. Baskılar daha da artmış, Hz. Muhammed artık Mekke'de yaşayamaz duruma geldi. Birkaç arkadaşıyla birlikte Taife gitti, fakat orada iyi karşılanmadığı için geri dönmek zorunda kaldı. Yolda Taifli çocukların saldırısına uğradı ve yaralandı.
Hac aylarında Kabe'yi ziyarete gelen Medi-neliler, Akabe denilen yerde Hz. Muham-med'le görüşerek Müslüman oldular ve Medine'de islâm dinini yaymaya başladılar. Medineli Müslümanlar bir yıl sonra Akabe'de Hz. Muhammed'le yeniden buluştular. Medine'ye gelirse kendisini koruyacaklarına ve ona bağlı olacaklarına söz verdiler. Hz. Muhammed (S.A.V.) Mekkeli Müslümanların Medine'ye göç etmelerine izin verdi. Bunun üzerine Müslümanlar, küçük topluluklar halinde Medine'ye gitmeye başladı. Mekke'de Hz. Muhammed (S.A.V.), Hz. Ebubekir, Hz. Ali ve aileleri «faşında hemen hiç Müslüman kalmadı. En sonunda Hz. Muhammed (S.A.V.) ile Hz. Ebubekir de Mekke'den gizlice ayrılarak Medine'ye gittiler (622), burada Medineli-lertn sevinç gösterileriyle karşılandılar. Hz. Muhammed (S.A.V.) Medine'de devesinin evinin önünde çöktüğü Eyyûb el Ensarî'ye konuk oldu. Hz. Muhammed'in Mekke'den Medine'ye göç etmesine "Hicret" denilir. Bu olay Hicrî Takvim'in de (Bak.) başlangıcı sayılmıştır.
Medine'de hemen bir cami, caminin yanma da Hz. Muhammed (S.A.V.) ve ailesi için bir ev yaptırıldı. Mekke'den göç eden Müslümanlara "muhachP, Medineli Müslümanlara ise "ensar" (yardıma) denildi. Hz. Muhammed'in (S.A.V) raerisiyle her Medineli aile bir muhacir aileyi yanma aldı. Hz. Muhammed, bu iki Müslüman grubun kardeş olduğunu bildirdi. Böylece, kan bağı yerine din birliğine dayanan "ümmet" bilinci doğdu.
Hz. Muhammed (S.A.V.) Müslümanların din başkanı ve hükümdarı olmuştu. Medine'de yaşayan Yahudileri ve a/ sayıdaki Hur.Uyanları belli kurallara göre Mu-.lu manlar la birleştirerek bir site devleti kurma yönündeki ilk adımlarım attı. Yapılan anlaşma ile ayrı dinlerde olanların birbirlerine karşı görevleri, haklan ve sorumlulukları belirtildi. Anlaşmazlıklarda son sözün Hz. Muhammed'de (S.A.V) olması kabul edildi. Yahudilere din özgürlüğü ve dünya ile ilgili işlerde Müslümanlarla eşitlik tanındı (Medine Sözleşmesi).
Hz. Muhammed (S.A.V) Hicret'in birinci yılında Hz. Ebubekir'in kızı Hz. Ayşe ile evlendi. Hicretin ikinci yılında, Müslümanlara ramazan aymda oruç tutmaları buyu-ruldu. Bundan sonra, namaz kılarken Kudüs'e değil Kabe'ye dönülmesi bildirildi. Zekat vermek farz kılındı.
Mekkeliler, Müslümanların Medine' de güçlenmeleri üzerine düşmanca bir tavır içine girdiler. Hz. Muhammed (S.A.V) Müslümanlara, bu zamana kadar her şeyi Allah'a bırakmalarım ve sabırlı olmalarım bildiriyordu. Fakat, artık durum değişmişti. Allah'ın, savaş için izin verdiğini açıkladı. İlgili sûrede, "Sizinle savaşanlarla siz de Allah yolunda savaşın" deniliyordu. Medine'deki Müslümanlar, Mekkeliler'in Ebu Süfyan'm yönetimindeki keıvajılannın, değerli mallarla Bedir kuyusu yakınından geçeceğini öğrendiler. Mekkeliler, bu kervandan sağlayacaktan kâr üe Müslümanlara karşı savaş hazırlıklarında bulunacaklardı. Hz. Muhammed (S.A.V) buna engel olmak için 300 kişiden oluşan bir kuvvetle yola çıktı. Ebu Süfyan bu durumu öğrenince Mekke'den yardım istedi. Kervanın yolunu da değiştirerek baskından kurtuldu. Mekkeliler, 950 kişilik bir kuvveti Müslümanlar üzerine gönderdiler. İki taraf Bediide kar-şüaştı. Müslümanlar, kendilerinden sayıca üç kat fazla ve güçlü olan düşmanı yenilgiye uğratarak ve büyük bir zafer kazandılar (624). Mekkeliler dağınık bir halde geri çekildiler (Bak. Bedir Savaşı).
Bu savaştan kısa bir süre sonra, Medine'deki Yahudi kabilelerinden biri ile Müslümanların arası açıldı Hz. Muhammed (S.A.V.) bu isyancı Yahudi kabilesini kuşatarak Medine'den ayrılmak zorunda bıraktı.
Bu sırada Mckk^UUrr dr MunlumanlarMan
Bedir yenilgisinin öcünü almak için hazırlanmaya başladı. Medineli Yahudiler de bu saldırı fanına destek veriyordu. Bedir Savaşandan bir yıl sonra 3000 kişilik Mekke ordusu Ebu Süfyan komutasmda Medine üzerine yürüdü. Hz. Muhammed (S.A.V) içine doğan sezgiler nedeniyle kentte kalarak bir "savunma savaşı" yapmak istedi. Fakat, genç Müslümanların düşmanla ısrarla kent dışında karşılaşmak istemeleri üzerine onları kırmayarak 700 kişilik bir kuvvetle Medine'den ayrıldı ve Uhud Dağı eteklerinde savaş için gerekli hazırlıkları yaptı. Giriş yeri olan boğaza hakim bir tepeye 50 okçu yerleştirdil^Onlara, kesinlikle yerlerinden ayrılmamalarını söyledi.
Müslümanlar, sayıca az oldukları halde savaşın daha başında büyük üstünlük sağlamışlarda Fakat, kesin sonuç almadan ileri atılmışlar, okçular da zafer coşkusuyla emri çiğneyip yerlerinden ayrılmıştı. Mekkeli komutanlardan Halit bin Velid, komutasındaki atlı birliklerle okçularm koruduğu boğazdan geçerek Müslümanlara yandan saldırdı. Başka bir atlı birlik de karşı saldırıya geçti. Müslümanlar m bütün savaş düzeni bozulmuştu. Mekkeli kuvvetlerin tamamı Müslüman askere karşı saldırıya geçtiler. Bu sırada Hz. Muhammed'in de (S.A.V) öldüğü haberi yayıldı ve moral açıdan çöken Müslüman ordusu tamamen dağıldı. Hz. ftiuhammed (S.A.V.) yaralı olarak kendisini koruyanlarla birlikte Uhud Dağı'na doğru çekildi. Mekkeliler savaşı kazandılarsa da kivsin bir sonuç almadan geri döndüler (625).
Müslümanlar Uhud Savaşı'nda (Bak.) 70 şehit verdiler. Bunlar arasında Hz. Muhammed'in canı gibi sevdiği amcası Hz. Hamza da vardı. Hz. Hamza, Mekkelilerce kiralık katil olarak tutulan Vahşi adlı bir köle tarafından savaş meydanında bir mızrakla şehit edildi. Vahşi onu şehit etmesinin ardından kalbini çıkartarak yedi. Bu savaşta Mekkeliler!deri ise 23 kişi öldü. Hz. Muhammed (S.A.V.) düşmanın durumunu öğrenmek için arkasından kesil birlikleri çıkardı. Yeni bir saldırıya m nev«* eklerini
.Hil.ıvnu'.ı Medine'ye dÖlUİU Mu-.lunun
Lu'm yenilgiye uğraması Medmt/Urkft a hu. 11 İr t' ı çok WV ıı u İ ı ıı niyll. Çevrvdvkl k*M leler arasında da Müslümanlara karşı düşmanlık arıyordu. Hz. Muhammed, bu yaklaşıma karşı gerekli önlemleri aldı, bir Yahudi kabilesi daha Medine'den çıkarıldı.
-amacının yalnızca Kabe'yi tavaf etmek olduğunu bildirdi. Bir süre sonra, görüşmek için gelen Mekkelileı'le anlaşmaya varıldı. İfudeybiye Barışı'na (Bak.) göre, Müslü-manlar o yü hac yapmadan geri dönecekler, ertesi yıl bu görevi yerine getirebileceklerdi, iki taraf on yıl boyunca birbirine karşı hiç silah kullanmayacaktı. Hz. Muhammed (S.A.V.) bu antlaşma üe Mekke'den bir saldın gelmesini önlemiş oldu (628). Bundan sonra Müslümanlara karşı düşmanca davranışlarda bulunan (Yahudilerin oturduktan Hayber üzerine sefere çıktı.
Hayber, Medine Üe Suriye yolu üzerinde tarıma elverişli küçük bir kasabaydı. Burası kısa sürede Müslümanların eline geçti. Topraklan Beytülmai'e verildi. Yahudiler Hayberde kiracı olarak bırakıldı. Sonraları bu yöntem bütün İslâm devletlerinde uygulandı.
Hz. Muhammed (S.A.V.) Hudeybiye Ban-şı'ndan bir yıl sonra, diğer Müslümanlarla birlikte Kabe'yi ziyarete gitti (629). Mekkeliler kenti boşalttılar. Uç günlük süre bitince Müslümanlar buradan ayrıldı. Hz. Muhammed'in (S.A.V.) Mekkelilere karşı bu barışçıl yaklaşımı olumlu sonuçlar verdi. Uhud Savaşı'nda Müslümanların zor durumda kalmalarına neden olan Halit Ira Velid ile Mekkelilerin ileri gelenlerinden Amr ibn-ül As ve bir kaç kişi daha Müslüman olmuştu. Bu arada birçok Arap kabilesi de Müslümanlığı benimsemiş, İranlıların Yemen'deki valisi Bazen da İslâm dinine girmişti. Hz. Muhammed (S.A.V.) onu San'a kentine vali olarak atadı.
Hz. Muhammed (S.A.V) Mekkelilerin Hudeybiye Barışı'nı ihlâl etmeleri üzerine gizlice hazırlık yapmaya başladı. Mekkelilerin Müslümanlığa karşı çıkma nedenleri ortadan kaldırılmış, yeterince güçlü duruma gelinmişti. Hudeybiye Barışı'nı yenilemek için Medine'ye gelen Ebu Süfyan bir sonuç alamadı. Hz. Muhammed, büyük bir ordu ile Mekke üzerine yürüdü. Mekkeliler karşı koyamayacaklarını anlıyordu. Ebu Süfyan, Hz. Muhammed'in (S.A.V.) vanına giderek, savaştan vazgeçen Mekkeliler için genel af nalladı. Müslümanlar Kavas yap
¦M.— -Mm*

doğruca Kabe'ye gitti. Burayı ilkel çağların simgesi olan putlardan temizletti, çok sayıda putu da kendi elleriyle kırdı. Kent halkının özgür ve serbest olduğunu bildirdi. Mekkelilerin hemen hepsi Müslüman olmuştu.
Hz. Muhammed (S.A.V.) bundan sonra büyük bir ordu ile Müslümanlara karşı toplanmış olan kabileler üzerine yürüdîL Hu-neyn denilen yerde çok kanlı bir savaş yaşandı. Müslümanlar, Hz. Muhammed'in (S.A.V.) soğukkanlı davranışlan sayesinde bu zor durumdan kurtuldular, üstünlük sağlayarak bu kuvvetleri dağıttılar. Bundan sonra Taif üzerine gidildi. Bu kent kırk gün boyunca kuşatıldıysa da ele geçirilemedi.
Hicretin dokuzuncu yılında, Arabistan'ın çeşitli bölgelerinden temsilciler gelerek Hz. Muhammed'e (S.A.V.) bağlı olduklarım bildirdiler. Bu arada Taif kenti halkı da Müslümanlığı kabul etti. Hz. Muhammed (S.A.V.) genişleyen islâm devletini örgütlendirmeye önem verdi. Vergilerin toplanması için memurlar atadı. O yıl hac ziyareti farz kılındı. Müslüman olmayanların Kabe'ye yaklaşmaları yasaklandı.
O dönemde, Doğu Roma İmparatorlu-ğu'nun koruyuculuğunda bulunan Gassâ-nîlerin savaşa hazırlandıkları yolunda haberler alındı. Hz. Muhammed (S.A.V.) 30.000 kişilik bir ordu ile'kuzeye doğru ilerledi. Yolda hiç bir düşman kuvvetine rastlanmadı. Fakat sıcak ve susuzluk nedeniyle çok sıkıntı çekildi. İslâm ordusu, sınırda Tebük denilen yere gelince haberin doğru olmadığı anlaşıldı. Daha ileri gitmekte bir yarar görülmedi. Bu bölgedeki kabilelerin Müslüman olmaları sağlandıktan sonra Medine'ye dönüldü. Yemen'den bir çok kabilenin temsilcileri gelerek Müslümanlığı benimsediklerini bildirdiler.
Hz. Muhammed (S.A.V.) on yıl uğraştıktan sonra, dağınık bir halde bulunan Arap kabilelerini İslâm inancında birleştirerek güçlü bir devlet kurdu Son kez büyük bir Müslüman topluluğu ile KAbe' yi ziyaret etti. Arafat'ta M.- Muhammed'in (S.A.V.)
veda lıııtİM'Miu dinlemek U/eır çok sayıda
hutbede insanlığa son kez hak ve görevlerini bildirdi, "Sizleri bir daha görüp göremeyeceğimi bilemem" diyerek Müslümanlara vedasmı da etti. O gün vahyedilen âyetle KuTan tamamlanmış oldu. Bu ayette, Hz. Muhammed'in ilâhî görevinin son bulduğu açıklandı.
Hz. Muhammed Medine'ye dönünce hastalandı. Hz. EbubekiTe, kendi yerine Müslümanlara namaz kıldırmasını buyurdu. 63 yaşmdayken, görevini mükemmelen tamamlamış bir insanlık önderi olarak huzur içinde Rabb'ın katma ftirüdü (632). Sina Yarımadası'nın tamamım kaplayan İslâm Devleti'nin lideri olarak öldüğünde, bir kaç tabak çanak ve elbisesi haricinde kendisine ait hiç bir mal mal varlığı yoktu. Savaşlarda kullandığı ünlü kalkanı ise kısa bir süre önce bir tas buğday karşılığında rehin olarak bıraküdığı bir Yahudi tüccarda bulunuyordu.
Hz. Muhammed, insanlığın en son ve en büyük dininin kurucusudur. Hiç bir dinde tek Allah düşüncesi ve gündelik hayatın akışına yön veren kurallar, Müslümanlıkta olduğu kadar açıklıkla belirtilmemiştir. Hz. Muhammed (S.A.V), her insan gibi, doğmuş, yaşamış, ölmüş ve ardında tüm dünyaya yayılmış olan bir din üe her döneme kılavuzluk eden kutsal kitap Kuran-ı Kerim'i bırakmıştır.

Peyganberimizin hayatı